SatOLioNBoY's profile~* สิงโตน้อย ซานาดะ *~PhotosBlogListsMore Tools Help

Blog


    August 05

    อัพซะหน่อย ก่อนหมดอายุ

    ลืมที่สเปซที่ตัวเองเขียนไว้เดือนนึงเต็มๆ
    กลับมาดู เฮ้ย! มีคนมาเม้นให้ด้วย
    วันนี้ก็เลยถือโอกาสอัพ+ใส่รูปใหม่เรยละกัน
     
     
    1 เดือนที่ผ่านมาที่มันเร็วมากเลย มีเรื่องไรเยอะแยะเกิดขึ้นมาก
    ไหนจะมีทริปกรุ๊ปสุดมันส์ที่เพิ่งผ่านพ้นไป สนุกไร้คำบรรยายจริงๆ
    ก่อนหน้านั้นก็สอบมิดเทอม อ่านเท่าไหร่ก็คะแนนน้อยเหมือนเดิม 55+
     
     
    ช่วงนี้รู้สึกอารมณ์เปลี่ยวๆ ไม่อยากอยู่คนเดียวอ่า
    ไม่ใช่ยังไม่หายเฮิร์ทนะ บอลเปนคนใหม่แล้ว หุหุหุ
    (มะวานก้องถาม ทำไมวันนี้กินเหล้าแล้วไม่ร้องให้แล้วล่ะ 5555+)

    สงสัยอยู๋กะไอ้พวกบิ๊ก บอย ไผ่ ก้อง ฯลฯ มากไป 555+ เฮฮาเกิน
    แต่มีเพียงผมและไอ้บอยน้องรหัสสุดรักเท่านั้น ที่ยังโสด
    ++++ สายรหัส อาภัพรัก ++++
    ยังมีน้องฟ้าอีกคน ดูท่าคนนี้ไม่น่าจะอาภัพรักนะ ออกจะป๊อป
    ตอนทริปที่ผมเมาก็ห่วงผมมากมาย 555+ "ลุงไปนอนได้แล้วๆๆๆๆๆ"
     
     
    อยากมีแฟนนิดๆ !!!! 555+ ก็ไม่เชิงอ่านะ
    แค่อยากมีเป้าหมายกะเค้ามั่ง (เพราะรู้ว่าไม่เคยเป็นเป้าหมายใคร55+)
     
     
    ตอนนี้แอบเปนห่วงน้องๆเรื่องความรักและเรื่องผู้หญิง
    "นารีนี่ยากแท้หยั่งถึงจิงๆ " ส่วนบุรุษนั้นหยั่งถึงแต่เหือดแห้งเร๊วๆ (งงมะ)
    อีกเรื่องคืออยากเป็นพี่ที่ดีต้องทำไงอ่ะ?? ทำไม่เป็น ฮ่าฮ่า
    เขาบอกว่าพี่ต้องดูแลน้อง แต่ส่วนใหญ่พวกมันจะดูแลมากกว่า (ตอนเมา)
    เห็นทีต้องปรับปรุงตัวหน่อยและ ไม่ไหวๆ
     

    อัพแค่เนี๊ยแหล่ะ รู้ว่าไม่อ่านกันหรอก  เพราะเคยไปอ่านของคนอื่น55+
     
     
     -- ถึงพี่ดาว พี่รหัสของผม --
    ขอให้พี่ดาวมีความสุขมากๆนะครับ หลับให้สบาย
    น้องชายคนนี้ขอบคุณสำหรับทุกอย่างที่พี่เคยมีให้ผม
    ผมเคารพรักพี่เสมอนะครับ ............
     
     
    ปล. อัพรูปขำๆ กะน้องๆครับผม
    ปล2. อยากไปโกโก้วอร์กอีกอ่ะ กินตั้งนาน 120 บาท สุดยอด!!
     
    June 28

    อีกแล้วเหรอ?

    อีกแล้วหรอ.............
    ที่ผมต้องเจอกับเหตุการณ์แบบนี้............
    ที่ทำทุกอย่างที่ผ่านมา ไม่พอหรอ...............
    หรือว่าโลกมันก็เป็นอย่างนี้อยู่แล้ว..................
     .
     .
    เวลา 8 เดือนที่ผ่านมา เคยคิดว่าคุ้มแล้วที่ผมได้ใช้เวลาอยู่กับคนคนนึง
    ยอมซื่อสัตย์ มั่นคง และเชื่อใจมาตลอด  เราอยู่ด้วยกันทุกวัน มองหน้ากัน
    บอกรักกัน ยิ้มให้กัน ร่วมทุกข์ร่วมสุขด้วยกัน ช่วยเหลือกัน
    ผมมั่นใจว่าผมรักเธออย่างที่ไม่เคยรักใครนะ ทุกอย่างมันผ่านไปอย่างสวยหรู
    และวันนึงก็ได้รู้ว่า ......................................เธอมีคนอื่น
    เธอบอกมันไม่มีอะไร เธอบอกผมไม่เชื่อใจเธอ เธอบอกผมต่างหากที่เป็นคนอยากเลิก
    สรุป...... เราผิด!  " อืมม เราขอเวลาและพยายามจะเชื่อใจเธอเหมือนเดิมนะ"
    แต่ในที่สุดก็ต้องเลิก เพราะผมคงไม่สามารถเชื่อใจเธอได้อีก  "เราขอโทษ..........."

    .

    .

    .
    เธอเสียใจ เธอร้องให้ เธอบอกว่าที่ผ่านมาเธอไม่เคยมองใคร เธอไม่เคยไปมีใครเรย
    เธอปรับตัว ยอมเสียเพื่อน เธอมั่นคงต่อผมเพียงคนเดียว จนเธอยอม "สาบาน"  ...............
    เธอย้ำว่า ผมต่างหากที่ไม่เข้าใจเธอ ไม่เชื่อใจเธอ และอยากเลิกกับเธอ
    ผมคิดว่า... บางทีเราต่างหากที่ใจแคบเกินไปรึป่าวนะ  คนเราคงมีพลาดกันได้บ้าง
    แต่ผมก็ไม่รู้จะต้องทำไง ความรู้สึก มันบังคับกันได้ ช่าย รักเธออยู่  แต่ไม่รู้ว่าจะทำยังไง
    ต้องปล่อยใหัเราเลิกรากันไป เพราะถ้าอยู่กันแล้วไม่เหมือนเดิม
    จะอยู่กันไปทำไมล่ะ.........................................................
     .
    .
    .
    .
     .
    จนมาวันนี้...................
    มาได้รับรู้ความจริงว่า........ เธอนอกใจผมมาตลอดตอนคบกัน
    บอกเราว่า ไปเดินห้างกับพ่อ...............แต่ความจริง  เธอไปดูหนังกับใครคนนั้น
    บอกเราว่า ไปนอนบ้านพ่อ .............    แต่ความจริง เธอไป...อยู่กับใครคนนั้น
    บอกเราว่า โทหาเพื่อน ....................... แต่ความจริง เธอโทหาใครคนนั้น
     .
    วันเกิดที่ผ่านมา รู้สึกมีความสุขที่สุดที่เธอจำวันเกิดเราได้
    ผมไม่เคยบอก      เอ... เธอจะจำได้ไหมนะ และเธอก็จำได้
    แม้จะได้การ์ดเพียงใบเดียว แต่สำหรับผม ตอนนั้นมันสำคัญยิ่งกว่าอะไร
    แต่.............. วันเกิดคนนั้น เธอ.........
    .......................   อืม ...............................
    .
    .
    ความรู้สึกดีๆ อดีตที่ฉันคิดว่ามันคุ้ม ความรักที่เธอมีให้ผม
    ความชื่อสัตย์ที่เธอบอก ความจริงใจที่เธอมีให้
    ทุกๆอย่าง..........................  โกหก... หลอกลวง...
    ทำไมล่ะ ทำไม ทำไมต้องทำกันอย่างนี้ด้วย
    "เธออยู่ข้างกายคนอื่นแล้วโทมาหาเรา บอกว่าอยู่กับพ่อ "
    ถามหน่อยได้ไหม............  "เธอทำได้อย่างไร"
     .
     .
    ตอนนี้ผมไม่รู้ว่าตัวเองรู้สึกอย่างไรแล้ว ผมควรรู้สึกยังไงหรอ ควรทำยังไงหรอ
    ในโลกนี้การจะหาคนที่รักเราจริงๆมันยากขนาดนั้นเชียวหรอครับ
    คนบางคนที่อยู่ด้วยกันทุกวัน บางทีก็ไม่เป็นอย่างที่เราคิด
    แล้วอย่างนี้เราจะยังเชื่อใจคนอื่นได้อีกหรอ
     .
     .
    เพื่อนผมคนนึง รอแฟนกลับมาจากที่ที่นึงที่ไกลมาก เฝ้านับวันกลับ
    สุดท้ายแฟนเพื่อนผมกลับมา บอกกับเพื่อนผมสั้นๆว่า
    .............."เราเป็นเพื่อนกันเถอะ"....................
    แค่นี้หรอ ผลตอบแทนความรักของเขา..............
     .
     .
    เพื่อนผมอีกคน ไม่เคยมีแฟนด้วยซ้ำ แต่เธอก็อยู่ด้าย มีความสุขดี
    อยู่กับพวกผม ยิ้มกะพวกผม ............ เธอไม่ใช่คนที่น่าสงสารซักนิด
     .
     .
    แต่ไม่ว่ายังไง ผมก็ยังเชื่อว่าความรักมันเป็นสิ่งที่ดีเสมอ
    คนเราต่างหากที่ใช้มันเป็นเครื่องมือทำร้ายคนอื่น
    ผมยังรู้ว่ามีคนที่รักผมอยู่ 
    พ่อแม่ ที่คอยห่วง คอยดูแลตลอดมาตั้งแต่ผมเกิด
    เพื่อนที่ทำให้ผมยิ้มได้ และทำให้ผมได้ร้องให้ระบายมันออกไป
    พี่ๆน้องๆที่ทำให้ผมอยู่ด้วยแล้วสามารถลืมความเศร้าได้
    แค่มีคนเหล่านี้ก็ทำให้ชีวิตผมมีความสุขแล้วล่ะ
     .
     .
    ชีวิตคนเรามันต้องอยู่ต่อไป สิ่งที่ผ่านไปคืออดีต ถึงแม้มันไม่น่าจะจำ
    แต่มันคือบทเรียน ที่เราต้องจำไว้เสมอ
    ...........................เจ็บแล้วต้องจำ................................
     .
     ..
     .
     .
     .
    ขอบคุณฝ้าย ต่าย ป้าตาว ตาล ที่รับฟังกูทุกเรื่องนะ เคยปลอบและนั่งฟังคนบ้าๆบอๆคนนึงร้องให้ไม่หยุด
    ขอบคุณน้องกรุ๊ปทุกคน ที่ทำให้พี่สามารถหัวเราะและลืมทุกอย่างไปได้
    ขอบคุณพี่อบพี่แพร ที่ไปหารเงินค่าดริ้ง วันที่พวกเราไประบายกัน และพี่อุ้ยที่เคยเตือนสติ
    ขอบคุณน้องอาร์ม สำหรับความหวังดีและทุกๆอย่าง
    ขอบคุณน้องคนนั้นที่เธอพามา ทำให้ผมได้เลิกกับเธอ
    และขอบคุณเธอ ที่ทำให้ได้รู้ว่า "โลกนี้มันโหดร้ายกว่าคิด"
     .
     .
    ขอให้ทุกคนได้เจอกับความรักที่งดงาม และรักษามันไว้ให้ได้
    ความรักมันไม่ได้อยู่ที่คำพูดหรือคำสาบานนะครับ
    แต่อยู่ที่.................
    "การกระทำให้เห็นว่า สิ่งนี้แหล่ะ คือ ความรัก"

    May 21

    SpAcE

    ไม่น่าเชื่อว่า สเปซของข้าพเจ้าจะยังอยู่ หลังจากไม่ได้อัพมานานมาก
    ก็ไม่มีไรมาก วันนี้อยากอัพ ก็อัพ เท่านั้นแหล่ะ ฮ่าฮ่า
     
    จบไปและ ค่ายวิษณุกรรมบุตร กับการเป็นน้องเนียน
    ไม่รู้ว่าคุ้มรึป่าว กับผมที่ตัดออกไปจนสั้นจุ๊ดจู๋
    แต่ก็สนุกดี ได้รู้ว่าน้องเบื่อแค่ไหนเวลาอยู่ค่าย อิอิ
     
    อยากจะขอชมน้องๆกรุ๊ปทุกคนนะ ที่ช่วยกันทำจนเสร็จ
    รู้ว่ามีการทะเลาะกันในกลุ่มบ้าง แต่มันผ่านมาแล้ว
    ขอให้เราให้อภัยคนอื่น และขอโทษคนอื่นด้วย
    ถึงแม้เราคิดว่าเราไม่ผิด แต่เราควรจะเข้าใจความรู้สึกคนอื่นด้วยนะ
    พี่รู้ว่าทุกคนตั้งใจจะให้มันออกมาดี และพี่ว่ามันก็ออกมาดีแล้วล่ะ
    "พวกมึงเยี่ยมกันจริงๆ"
     
    จะขอกล่าวถึงคนคนนั้นซักหน่อย ตอนนี้ใจเริ่มเย็นลงและ
    จากที่ทุกคนเห็น และได้รู้ถึงอ่านะ คงรู้ว่ามันเป็นอะไรที่สุดๆและ
    และรู้ว่าคงมองเราแบบไม่เหนจำเป็นต้องสนใจอะไรเลย
    ทั้งๆที่เราคิดกะมันแบบเพื่อน และพยายามทำให้มันสนุกกันตลอด
     
    คนทุกคนคงมีเหตุผลในการกระทำของเขา ถึงแม้เหตุผลนั้น
    มันจะฟังไม่ขึ้นกับการที่มันมาทำแบบนี้กับเราก็เหอะ
    แต่คนเรานั้นก็มีทางเลือกเสมอครับ คือเลือกที่จะโกรธมันต่อไป
    หรือเลือกที่จะไม่สนใจมัน ช่างมัน ตอนนี้พี่เลือกทางที่สองนี้
    พี่โดนมาตั้งแต่อยู่ปี1 จนถึงปี3 ไม่ใช่ว่ายอมหรือชินมาตลอด
    แต่เพราะคำว่า "เพื่อน" อ่านะ และตอนนี้คงถึงเวลาแล้วมั้ง
     
    จำแต่สิ่งที่ดีๆ สิ่งที่เคยมีความสุขด้วยกัน และอย่าลืมว่า
    "เขาเคยเปนเพื่อนที่เคยสนุกด้วยกันมา"
    ถึงรู้ว่า เขาเลิกคบกะเรามานานแล้วก็เหอะ
     
    เอาล่ะ ต่อไปก็จะมี FirsT GrouP แล้ว ขอให้น้องกรุ๊ป F
    ที่จะเข้ามา ขอให้มีแต่คนน่ารักๆนะ อิอิอิอิอิ
    เจอกันสามย่านครับพี่น้อง (ถ้าตอนนั้นข้าพเจ้ายังอยู่กรุ๊ปFอยู่นะ)